Samen verder
Vorig jaar was ik met nog 8 lotgenoten aangeschoven bij de start van 8 rouwsessies onder professionele en zeer empathische begeleiding van Ali en Marianne.
Gelijk al bij de eerste sessie voelden we onderling al een verbondenheid en een fijne klik met elkaar.
Iedere twee weken keken we ernaar uit om elkaar weer te zien en ons verdriet en leegte met elkaar te delen.
Ali en Marjan hebben ons met zoveel liefde deze weken meegenomen en ruimte gegeven om ons verdriet te kunnen en mogen uiten op welke manier dan ook. Met muziek, foto’s, gedichten alles kon en dat maakte dat we ons steeds meer verbonden voelden met elkaar.
Wij allen hebben zware en emotionele jaren gehad, leven tussen hoop en vrees en allemaal vorig jaar onze grootste liefde moeten loslaten.
Na deze waardevolle sessies betekende het absoluut niet dat hiermee het rouwproces is afgelopen. Rouw kent geen einde daar zijn we nu achter gekomen maar hoe ga je ermee om, hoe laat je het een onderdeel van je leven worden? Vragen en onzekerheden waar nog steeds mee worstelen.
Met 7 man/vrouw van deze groep zijn we zelf doorgegaan en komen sinds de laatste sessie iedere maand 1x bij elkaar en dat is zo fijn. Ondanks dat familie en vrienden je steunen voelen we ons binnen deze groep echt onszelf en weten we bij één woord’, één blik, één traan gelijk wat de ander voelt. Dus we blijven elkaar steunen en zien en via onze eigen whatsapp groep met de toepasselijke naam “Samen Verder” delen we alles. Wat we meemaken, foto’s en muziek maar ook praktische zaken hoe moet het met bepaalde administratieve handelingen en hoe en wanneer ga je spullen en kleding wegdoen of bewaren? Nog steeds onwerkelijk dat we ons daar mee bezig moeten houden maar de steun en liefde van elkaar helpt je er echt doorheen.
Omdat voor eenieder van ons nu een jaar geleden is dat we ons lief moesten laten gaan hebben we gezamenlijk een mooie wensballon opgelaten met weerskanten een boodschap voor onze schatten daarboven.
Sharon namens Rouwgroep ‘Samen Verder”
Als geestelijk verzorger begeleid ik mensen bij levensvragen die zich aandienen in tijden van kwetsbaarheid, ziekte en ouder worden. In mijn werk binnen onder andere de GGZ, ouderenzorg en palliatieve zorg bied ik ruimte voor gesprekken over betekenis, geloof, verlies, hoop en familieverhoudingen.
Ik werk als geestelijk verzorger in het Zaans Medisch Centrum en heb daarnaast mijn eigen praktijk. In de loop van de jaren heb ik me gespecialiseerd in de oncologie. In het ziekenhuis, thuis en in verschillende centra voor leven met en na kanker begeleid ik mensen bij zingevingsvragen, rouw en verlies. Kanker krijgen kan alles op zijn kop zetten: wie je bent, hoe je je voelt, hoe je je verhoudt tot je lichaam, je naasten, je dromen, je toekomst. Het is niet gek als dat levensvragen oproept: Wat betekent dit voor mij? Hoe kan ik mezelf hervinden? Hoe kan ik in verbinding blijven met de mensen om mij heen? Hoe kan ik zinvol leven nu ik ziek ben, of wetende dat ik niet meer beter word? Of hoe kan ik goed afscheid nemen? 
Mijn naam is Charlotte Buys, van oorsprong Landschapsarchitect en in een latere fase van mijn leven ben ik werkzaam geweest als docent, mentor, facilitator Creative Thinking, coach en gesprekspartner.
Mijn naam is Caroline van den Berg en ik ben vrijwillig werkzaam als loopbaan adviseur in het huis aan t water. Ik woon met veel plezier in Amsterdam! 
Mijn naam is Hennie Smit en sinds 1 januari maak ik deel uit van het team geestelijk verzorgers bij het Huis aan het Water.
Ruim dertig jaar ben ik vanuit verschillende professies werkzaam in de gezondheidszorg, altijd in het directe contact met de ander. Aanvankelijk veel gewerkt als paramedicus in de psychosomatiek; de laatste 14 jaar als humanistisch geestelijk begeleider in o.a. ouderenzorg en psychiatrie. Daarnaast begeleid ik al jarenlang mensen in de thuissituatie via het Centrum voor Levensvragen (CvL). Via het CvL ben ik – met genoegen – verbonden aan Huis aan het Water.
Jos Timmerman
Mijn naam is Anne Oude Elberink en ik ben sinds maart 2020 verbonden als psychiater aan Huis aan het Water. Hiervoor werkte ik in het Dijklander Ziekenhuis, alwaar ik reeds veel te maken kreeg met patienten met een combinatie van psychische en lichamelijke klachten.
De reden om psychologische hulp te zoeken heeft te maken met de impact die kanker heeft op alle levensgebieden. ‘Er is een leven voor en er is een leven na kanker’ is een veelgehoorde zin.
De hulpvraag waarmee mensen hier komen is zeer wisselend en voor mij is het belangrijk om zo dicht mogelijk aan te sluiten bij de vraag die er is. Ik beschouw het als een bijzondere ontwikkeling om na mijn langdurig werk binnen de geestelijke gezondheidszorg naast mijn eigen praktijk nu ook mijn ervaring te kunnen gebruiken bij de meer existentiële problematiek die kanker met zich meebrengt. Ik heb jarenlang als groepspsychotherapeut gewerkt in het Psychotherapeutisch Dagcentrum van het ZMC, ervoor als arts bij de Jeugdpsychiatrie van de GG&GD in Amsterdam en de laatste 15 jaar heb ik mijn eigen privépraktijk gehad in Amsterdam. Het valt me steeds weer op hoe in Huis aan het Water een omgeving gecreëerd wordt waar mensen zichzelf kunnen zijn, de ruimte vinden om uit te zoeken wat ze er willen halen aan hulp en ook hoe vanzelfsprekend de staf, vrijwilligers en therapeuten hierbij aansluiten.
Matty Hakvoort
Daniëlle de Boer
Margriet Greuter
Nathalie Kool
Door haar jarenlange ervaring met het afsluiten van hypotheken, pensioenen en verzekeringen kan elke financiële vraag over werk, verzekeringen en pensioen gedurende of na ziekte gesteld worden. Aan de hand van eigen informatie kan een plan worden gemaakt om de geldstromen goed te laten lopen tijdens de behandelingen. Financieel evenwicht zorgt voor rust. Niet alleen bij de zieke; ook de familie is er bij gebaat.
