Het salonorkest RIEN NE VA PLUS

Rien Ne Va Plus

Het salonorkest RIEN NE VA PLUS speelt salonmuziek uit het begin van de vorige eeuw. Dat is ook de muziek die in 1912 met heldenmoed werd gespeeld aan boord van de zinkende Titanic. Vrolijke muziek, die de ontredderde passagiers het gevoel moest geven dat het allemaal wel goed zou komen. Het was de tijd waarin Scott Joplin furore maakte met zijn ragtimecomposities, terwijl het romantische repertoire in de café’ s en restaurants onverminderd populair bleef.


Een salonorkest kon in die tijd alles spelen: romantisch-klassiek, Roemeense zigeunermuziek en ragtime. De enige ambitie was: een plezierig achtergrondgeluid, als begeleiding voor gezelligheid, eten en drinken.
In de negentiger jaren van de vorige eeuw besloten Mignon de Lange en Enno van der Schans, beiden als advocaat werkzaam in Amsterdam, hun kantoor te laten horen hoe inspirerend het kan zijn om deze salonmuziek weer tot leven te brengen. Samen met een paar andere muzikale kantoorgenoten hebben zij een salonorkest geformeerd waarmee zij jarenlang feesten en partijen binnen en buiten hun kantoor met hun muziek hebben opgevrolijkt .


Vandaag de dag bestaat het orkest nog steeds uit amateurmusici die naast hun dagelijkse werkzaamheden graag muziek maken, waaronder een paar juristen die op gezette tijden het wetboek voor het muziekboek verruilen.
De naam van het orkest, RIEN NE VA PLUS, is niet voor niets ontleend aan het spelen van roulette. Heeft een orkest voor het luisterende publiek de muziek eenmaal ingezet, dan is er voor de spelers geen weg meer terug en moet het stuk uitgespeeld worden, ongeacht het resultaat. In het repertoire herleeft de herinnering aan de trilogie van vroeger: Romantisch – Roemeens – Ragtime. Van Salut d’Amour naar Schwarze Augen, en van Scott Joplin’s New Rag naar Somebody Loves Me, overgoten met een vleugje swing uit de Roaring Twenties.


Met Evelien van Hoolwerff (cello), Aletta Blomberg (contrabas), Ben Schueler (klarinet) en Bert Sanders (dwarsfluit).

Reacties uitgeschakeld voor Het salonorkest RIEN NE VA PLUS